Bali family vacation

Het is alweer een tijdje stil geweest, maar daar had ik gelukkig een hele goede reden voor; ik had vakantie (Ja, het is bijna niet tegeloven maar de universiteit wilt haar docenten graag ook rustige feestdagen geven en dan kunnen de studenten helaas ook niet naar school komen. Wat jammer nou voor ons). En ik had natuurlijk niet zomaar vakantie, want in de winter vlucht ik het liefst zo ver mogelijk weg. Dit keer eindigde dat in Bali. En ik was niet alleen, want we hebben er een echt familie-uitje van gemaakt. Samen met mijn moeder en oma ging ik op avontuur in Azië (mijn broer zit liever thuis, want anders is hij bang dat het huis wegloopt).

Het eerste wat ik leerde van de vliegreis ernaartoe is dat ik vanaf nu alleen nog maar naar België op vakantie ga, want; geen vliegtuigreis nodig. Na deze hel was het tijd voor een autorit in de enorme file van Bali (de file is niet echt per weg of plaats, maar strekt zich meer uit over het hele eiland) om 12 uur ’s nachts. De dagen daarna begon ik enthousiast met sporten en zwemmen (niet omdat ik nou zo een sportfanaat ben, maar 1 van mijn niet nader te benoemen familieleden snurkt als een walrus waardoor ik dus klaarwakker was om 8 uur ’s ochtends. Mijn moeder haakte zelfs na dag 1 ook vrijwillig aan bij dit uitje). Daarna konden we aanschuiven bij het Aziatisch/Westers buffet; rijst, noedels, soep en kroepoek aan de ene kant en kaas, croissants, fruit, jam en een slechte imitatie van brood aan de andere kant (Het werd dus noedels en rijst elke ochtend met een aanvulling van wafels en eieren. Ze hadden gelukkig ook nog Nutella als noodoplossing).

De dagen daarna zaten vol met zon (en daar kwam ik ook voor dus dat kwam goed uit), een poging wagen om Seminyak te verkennen en het dan halverwege weer op te geven, omdat het te warm was en dus maar weer een taxi te nemen rechtstreeks naar ons zwembad. Op 1ste Kerstdag leek het ons een goed idee (geen idee waarom??) om bij het hotel te eten. Het was Italiaanse avond en ik kan jullie met zekerheid vertellen; geen van de koks is ooit in Italië geweest. Het eiland zit vol met Italiaanse, Griekse, Libanese, Amerikaanse e.a. restaurants die worden gerund door Balinezen (waarvan er ook veel restaurants gelukkig wel goed zijn). Dit is namelijk verplicht hier als je iets opricht, maar als je toch in een restaurant een Balinees verkleed ziet als een Koreaans Puccameisje krijg je toch het gevoel dat het niet helemaal klopt. Gelukkig voor mijn oma zijn alle restaurants op het eiland gericht op het toerisme en hadden ze overal Nasi, Kipsate en patat (een echte Balinese specialiteit voor degene die dit niet kennen).

Om toch nog lichtelijk culturele uitstapjes te ondernemen zijn we nog 2 dagen afgereisd naar een plaatsje in het binnenland genaamd Ubud. Hier zijn ze vooral erg zen (oftewel dol op yoga) en hebben ze overal schattige boetiekjes (waar ik helaas niks kon kopen, want in Bali zijn ze van mening dat toeristen geen billen of borsten hebben of hooguit 1 van de 2. Bij mij helaas niet het geval).  Mijn plannen om mijn gehele spaarrekening te vergooien aan kleding werd dus helaas niks. In Ubud hebben ze ook het beroemde Monkey Forest; hier ben ik vooral erg hard voorbij gerend (ik ben al geen dierenliefhebber en toen mij ingefluisterd werd dat al deze apen vol zaten met ziektes werd ik meteen panisch).

Voor de echte toeristenbeleving namen wij ook een dagje een kijkje in Kuta. Hier was de koffie ineens 4 keer zo duur als in ons eigen dorp en hadden ze alles van een H&M tot een Guess. Wanneer je hier een stap het strand op zette werd je aangevallen door meerdere mensen die je iets wilden verkopen (en niet zo fris roken in mijn geval. Hier was ik dus weer snel klaar). Nu we toch zo enthousiast bezig waren hadden we bedacht dat we ook toch maar een dagje naar Denpasar, de hoofdstad, gingen. Slecht idee kan ik alleen maar zeggen. Wij werden afgezet bij 1 van de hoogtepunten van de stad; de markt. Iemand die daar stond was zo aardig om te vertellen dat die dus 8 maanden geleden was afgebrand. wij zetten onze reis dus voort richting het paleis en het plein waar het centrum zo ongeveer was. Het was er inderdaad erg druk, met auto’s en scooters vooral. Nadat we een halfuur hebben rondgelopen op zoek naar een restaurant, café, supermarkt, wat dan ook kwamen we gelukkig een Chinese toko tegen waar ze geen Engels spraken, maar gelukkig wel snapten dat we zo ongeveer uitgedroogd waren. Om ons avontuur hier af te sluiten kwamen we een park tegen dat we op de heenweg waren gepasseerd. Zo halverwege het park kwamen we er echter achter dat het geen park was, maar een begraafplaats. Ook heel cultureel zou ik zo zeggen.

De dingen die ik vooral geleerd heb zijn dat ik vliegen haat (als in echt pure, diepe haat), culturele uitstapjes gewoon niet zo ons ding zijn, mensen in Bali heel aardig zijn, iedereen denkt dat je schatrijk bent en ze graag hebben dat je in dollars betaald al ben je geen Amerikaan en heb je dus ook geen dollars. Oh en natuurlijk dat mijn moeder dit jaar verkozen wordt tot slechtste fotografe ooit, ze maakt namelijk graag foto’s van haar vingers en dan nog het liefst bewegend. Gelukkig heeft ze andere kwaliteiten.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s